"نوشتن یک شیوه درمانی است"
جمله مبهمی بود در خلال اراجیف درسنامه جیبی من که فقط برای شبهای قبل از امتحان زحمت حملش را بر خودم هموار می کردم از متن های خلاصه شده و به قول خودمانیها چکیده دل خوشی نداشتم دوست داشتم در کتابها سیاحت کنم گاه به عقب برگردم گاه گریزی به جلوتر بزنم دوست داشتم زیر و بم های آنچه که می خوانم را بشناسم و نکات در خور توجه را به انتخاب خود از دل مفاهیم "نه عناوین" بیرون بکشم (معتقدم که اگر کسی عناوین یک کتاب را بداند مثل آنست که بداند قدش حدودا چقدر است اما کسی که مفهومش را درک کند مثل این است که غذای مورد علاقه اش را بداند)پاورقی ها را مشتاق تر از تیترها می خواندم دلم می خواست بهترین دوستی باشم که کتابم تا آن لحظه داشته و این خود نیازمند شناختی عمیق از برگه برگه های او بود
کتاب "روانشناسی هیلگارد"برای دو ماه متوالی بهترین دوست من بود برای این ادعا دلیل هم دارم "هیلگارد" آنقدر افق نگاه مرا به زندگی وسیع کرد که روزی حتی تصور آن برایم دشوار می نمود و این لطفی از جانب او بود که بی گمان شامل حال تمام معاشرانش نمی شد "س" هم مثل من یک تمام ترم تحصیلی را با او گذراند"پاس کرد" اما سراغ ندارم که تاثیری هرچند جزئی و کوچک بر احوالاتش داشته باشد من اما دوست خوبی برایش نبودم چرا که می دیدم کس دیگری بوده که با نیات کاملا تجاری و نه چیز دیگر دوست مرا ورق زده تیتر های درشتش را رونویسی کرده خلاصه ای سطحی از سطرهایش برداشته و احتمالا در کمتر از دو هفته سر وته کارش را هم آورده و حالا در وجود او چیزی را یافته که من از آن بی خبر بودم و این ماجرا غرورم راجریحه دار کرد دیروز مشکلم را با "س" در میان گذاشتم شک ندارم که روانکاو خوبی خواهد شد تشخیص داد دچار وسواس ذهنی هستم دلیلی ندارد به طرز احمقانه ای کتابم را جدی بگیرم و برایش غیرت خرج کنم در این صورت می توانم از خلاصه کتاب هم سپاسگذار باشم که نکته مهمی را به من یادآوری کرده و اصلا دلیلی ندارد  زمانی که می شود از کنار چیزی به سادگی گذشت با آن درگیر شد و ...
و گفت فراموش نکنم که "هیچ ماهی هرگز هزار ویک گره رودخانه را نگشود"
یادم آمد که چند روز پیش خودم این شعر را برایش خوانده بودم وقتی داشتم با شوق و ذوقی تمام عیار درباره مفاهیمی که از دل شعر مسافر سهراب بیرون کشیده ام برایش حرف می زدم و او با بی حوصلگی فقط سر تکان می داد

*قضیه خیلی پیچیده است
......................................................................................................................................

نام کتاب:بوف کور
نویسنده:صادق هدایت
 _و من در همه اینها آنچه را که از آن محروم مانده بودم که یک چیز مربوط به خودم بود و از من گرفته بودند را جستجو می کردم
_من محتاجم بیش از پیش محتاجم که افکار خودم را به موجودی خیالی خودم به سایه خودم ارتباط دهم این سایه شومی که جلو روشنائی پیه سوز روی دیوار خم شده و مثل این است که آنچه را که می نویسم بدقت می خواند و می بلعد

صبح دیروز مثل هر روز روبروی آینه نشستم که موهایم را شانه کنم اما خودم را ندیدم
خدای من آنقدر نامرئی شدم که آینه هم دیگر مرا نمی بیند
.............................................................................................................
صبح دیروز مثل هر روز روبروی آینه نشستم که موهایم را شانه کنم اما خودم را ندیدم
آینه نمی خواست افکارش تحت تاثیر من باشد
.............................................................................................................
صبح دیروز مثل هر روز روبروی آینه نشستم که موهایم را شانه کنم اما خودم را ندیدم
آینه عاشقم شده فهمیده خودم را که نه اما عکسم را می تواند برای خودش داشته باشد
............................................................................................................
صبح دیروز مثل هر روز روبروی آینه نشستم که موهایم را شانه کنم اما خودم را ندیدم
دیشب یک جادوگر بدجنس آینه را طلسم کرده
............................................................................................................
صبح دیروز مثل هر روز روبروی آینه نشستم که موهایم را شانه کنم اما خودم را ندیدم
هیچ وقت خودم را ندیدم
............................................................................................................
صبح دیروز مثل هر روز روبروی آینه نشستم و موهایم را شانه کردم
تمام روزها مثل هم شده اند


...........................................................................................................................
نام کتاب:قمار عاشقانه شمس و مولانا
نویسنده:عبدالکریم سروش
انتشارات:موسسه فرهنگی صراط
همین تند دویدن یکی از شیوه های سلوکی مولاناست اگر کسی می خواهد به مقصودی برسد باید تند بدود کندی همیشه آفت خیز است مولوی به این دلیل عشق را بر زهد ترجیح می دهد که علاوه بر مزایای دیگر مرکبی تیز روست